“Ik weet gewoon niet meer wat ik moet doen…” Hoe kunnen we onze relatieproblemen oplossen?
Het zijn misschien wel de meest verdrietige woorden die ik tijdens een telefoongesprek of in een appje van een cliënt lees. Niet omdat iemand haar relatie al heeft opgegeven, maar juist omdat ze zo ontzettend graag wil dat het weer goed komt. Ze heeft alles geprobeerd om de relatieproblemen op te lossen, maar niets lijkt nog echt verschil te maken. Iedere poging eindigt opnieuw in teleurstelling, waardoor ze steeds meer het gevoel krijgt dat ze alleen aan het vechten is voor haar relatie.
Achter die ene zin schuilt vaak een heel verhaal. Een verhaal van jarenlang proberen, aanpassen, uitleggen, hopen en weer teleurgesteld raken. Een verhaal waarin iemand langzaam het vertrouwen verliest dat het ooit nog anders zal worden. Niet omdat de liefde verdwenen is, maar omdat de moed op begint te raken.
De afgelopen week sprak ik twee vrouwen die elkaar niet kennen, maar die bijna dezelfde woorden gebruikten. Terwijl hun situaties verschillend waren, was hun gevoel precies hetzelfde. Beiden wilden niets liever dan hun relatieproblemen oplossen, maar ze wisten simpelweg niet meer waar ze moesten beginnen.
En eerlijk gezegd zie ik dat heel vaak. Tegen de tijd dat mensen mij bellen, zijn ze meestal niet boos meer. Ze zijn verdrietig. Uitgeput. Radeloos. Ze hebben al zoveel geprobeerd dat ze niet meer weten welke kant ze nog op moeten.
Een vakantie die alles pijnlijk duidelijk maakte
Een van die vrouwen stuurde mij tijdens haar vakantie een lang bericht. We hebben al een tijdje contact en ze wil graag starten met een relatietraject, maar ze twijfelde of haar relatie nog wel te redden was.
Ze schreef:
“We zijn nu op vakantie en juist hier gaat het helemaal niet goed. Ik heb het gevoel dat we op ons einde lopen. Ik wil onze relatie zo graag redden, maar ik weet niet eens meer of jouw hulp nog zin heeft.”
Toen ik haar bericht las, voelde ik haar wanhoop bijna door mijn telefoon heen. Niet omdat er één grote ruzie was geweest, maar juist omdat ze zich zo verschrikkelijk alleen voelde terwijl ze omringd was door haar familie.
Ze vertelde hoe zij boven de kinderen naar bed bracht, de koffers inpakte voor de terugreis en ondertussen probeerde alles draaiende te houden. Haar partner zat beneden op de bank. Andere familieleden zagen haar worstelen en kwamen haar helpen.
Niet haar partner.
Juist dat brak haar op.
Het ging haar niet om het inpakken van een tas of het naar bed brengen van de kinderen. Het ging erom dat ze zich opnieuw alleen voelde staan. Alsof zij degene was die alles moest dragen, terwijl haar partner niet leek te zien hoe zwaar het voor haar was.
Dat zijn de momenten waarop vrouwen vaak zeggen: “Het gaat niet eens meer over die ene gebeurtenis.”
En dat klopt, want die ene gebeurtenis is nooit het echte probleem. Het is de druppel die terechtkomt in een emmer die al jarenlang langzaam volloopt.
De emmer die steeds voller wordt
Wanneer ik met stellen werk, vertel ik vaak dat relatieproblemen zelden ontstaan door één grote gebeurtenis. Natuurlijk kan er iets ingrijpends gebeuren, zoals een affaire of een groot conflict, maar veel vaker zie ik iets anders.
Ik zie een emmer, een emmer waarin iedere teleurstelling langzaam terechtkomt.
- Iedere keer dat iemand zich niet gehoord voelt.
- Dat een gesprek wordt afgekapt.
- Een behoefte wordt weggewuifd.
- En dat iemand denkt: laat maar…
In het begin is die emmer nog bijna leeg. Dan praat je er samen over en lukt het vaak om elkaar weer te vinden. Maar als dezelfde situaties zich blijven herhalen zonder dat er echt iets verandert, raakt die emmer langzaam voller. Totdat er op een dag iets ogenschijnlijk kleins gebeurt en de emmer overloopt.
Voor de partner voelt dat vaak heel onlogisch. “Waarom reageer je nou zo heftig? Het gaat toch maar om een tas inpakken?”
Maar voor degene die al jaren met een volle emmer rondloopt, gaat het allang niet meer over die tas. Het gaat over alle keren daarvoor. Over alle momenten waarop ze zich alleen voelde en ze het gevoel dat ze er niet toe doet.
En precies daarom lukt het veel stellen niet meer om zelfstandig hun relatieproblemen op te lossen. Ze reageren namelijk niet meer alleen op wat er op dat moment gebeurt, maar op alles wat zich in de afgelopen jaren heeft opgestapeld.
“Ik voelde me weer helemaal alleen”
Later die avond trok ze zich terug op haar kamer. Ze kon haar tranen niet meer tegenhouden. En vertelde haar partner dat ze graag wilde praten zodra hun jongste kindje sliep, omdat ze zich zo verdrietig voelde over de situatie. Eigenlijk hoopte ze maar op één ding. Dat hij naast haar zou komen zitten en hij zou vragen wat er precies in haar omging.
Dat hij haar eens echt zou zien, maar in plaats daarvan kreeg ze een diepe zucht, ging hij naast haar op bed liggen en viel in slaap.
Toen ze mij dat vertelde, zei ze niet: “Hij is een slechte man.” Ze zei ook niet dat hij niet van haar hield. Ze zei alleen “Ik voel me zo ontzettend alleen.”
En dat raakte me, want dat gevoel hoor ik bijna dagelijks.
Niet alleen bij vrouwen die al op het punt staan om uit elkaar te gaan, maar juist ook bij vrouwen die hun partner nog steeds ontzettend lief vinden. Die zien hoeveel hij werkt voor het gezin. Die weten dat hij zijn best doet. Maar die tegelijkertijd het gevoel hebben dat hij niet begrijpt hoe diep hun verdriet inmiddels zit.
En precies daar ontstaan vaak de grootste relatieproblemen. Niet doordat er geen liefde meer is, maar doordat partners elkaar onderweg zijn kwijtgeraakt zonder dat ze het zelf doorhadden.
Een telefoongesprek dat me stil maakte
Nog geen dag later sprak ik een andere vrouw. Ze had een intakeformulier ingevuld waarin ze bij de vraag “Wat is volgens jou het grootste probleem?” slechts één woord had geschreven.
Communicatie.
Dat zie ik vaker. Mensen vullen een intakeformulier vaak heel praktisch in. Ze schrijven woorden als communicatie, ruzie, afstand of intimiteit. Maar achter die woorden zit meestal een veel groter verhaal.
Tijdens ons telefoongesprek stelde ik haar daarom dezelfde vraag opnieuw. “Vertel eens… wat maakt dat jij hulp zoekt?” Aan de andere kant van de lijn bleef het stil. Een paar seconden, tien seconden. En toen hoorde ik haar huilen. Niet een paar tranen, maar het huilen van iemand die al heel lang ontzettend veel heeft ingehouden.
Na een tijdje zei ze zacht: “Ik weet gewoon niet meer wat ik moet doen…”
Ik liet haar rustig haar verhaal vertellen. Langzaam kwamen de woorden. Ze vertelde hoe ze al jaren probeerde uit te leggen wat er in haar omging. Hoe graag ze wilde dat haar partner eens écht zou luisteren zonder meteen met oplossingen te komen of haar gevoelens weg te wuiven.
Ze verlangde niet naar een perfecte relatie, maar verlangde juist naar verbinding, zodat ze zich serieus genomen voelde. Ze wilde dat haar partner zou begrijpen hoeveel pijn het haar deed dat ze zich zo alleen voelde, terwijl hij naast haar op de bank zat.
Na een lange stilte zei ze iets wat ik ontzettend vaak hoor.
“Soms denk ik: laat maar… het verandert toch nooit.”
En dat zijn misschien wel de gevaarlijkste woorden die er in een relatie bestaan.
Niet omdat iemand op dat moment wil scheiden. Maar omdat iemand langzaam de hoop begint te verliezen dat de relatieproblemen ooit nog opgelost kunnen worden.
Waarom mannen en vrouwen elkaar zo vaak mislopen
Wanneer ik met stellen werk, zie ik steeds opnieuw hetzelfde gebeuren. De vrouw zit tegenover mij en vertelt met tranen in haar ogen hoe alleen ze zich voelt. Ze heeft het gevoel dat ze al maanden, soms zelfs jarenlang, probeert uit te leggen wat er in haar omgaat, maar dat haar partner niet begrijpt hoe diep haar verdriet inmiddels zit.
Wanneer ik vervolgens de man vraag hoe hij de situatie ervaart, krijg ik vaak een heel ander verhaal te horen. Hij begrijpt dat zijn partner verdrietig is, maar hij heeft geen idee dat het zó ernstig is. In zijn beleving hebben ze af en toe een discussie, zijn er spanningen in huis en hoopt hij dat het vanzelf weer overwaait.
Dat verschil in beleving is enorm.
Waar de vrouw vaak een opeenstapeling voelt van honderden momenten waarop ze zich niet gezien, niet gehoord of niet belangrijk voelde, kijkt de man veel vaker naar de afzonderlijke gebeurtenissen. Hij ziet de ruzie van gisteren. Zij voelt de pijn van de afgelopen vijf jaar.
Dat betekent niet dat de één gelijk heeft en de ander ongelijk. Het betekent vooral dat jullie allebei een totaal andere werkelijkheid ervaren. Juist daarom lukt het veel stellen niet om zelfstandig hun relatieproblemen op te lossen. Ze praten voortdurend over dezelfde situatie, maar allebei vanuit een ander perspectief. De emotionele afstand die beiden voelen wordt totaal anders ervaren.
Het gaat bijna nooit over communicatie
Veel mensen zeggen tijdens een kennismakingsgesprek dat communicatie hun grootste probleem is. Dat is ook niet zo vreemd, want ruzies ontstaan meestal tijdens gesprekken die uit de hand lopen of juist helemaal niet meer plaatsvinden.
Toch vertel ik mijn cliënten vaak dat communicatie zelden het échte probleem is. Communicatie is namelijk alleen de plek waar zichtbaar wordt wat er onder de oppervlakte al veel langer speelt.
Als jij je al maanden niet gehoord voelt, ga je uiteindelijk anders communiceren. Je wordt emotioneler, raakt sneller geïrriteerd of zegt op een gegeven moment helemaal niets meer. Niet omdat je niet kunt communiceren, maar omdat je de hoop verliest dat jouw woorden nog iets veranderen.
Aan de andere kant kan een partner zich juist terugtrekken, stil worden of praktische oplossingen aandragen, omdat hij niet weet hoe hij met jouw emoties om moet gaan. Hij wil de situatie vaak oplossen, terwijl jij vooral behoefte hebt aan begrip en verbinding. Hoe kan je die communicatie problemen oplossen?
Want precies daar ontstaat een patroon waarin jullie elkaar steeds minder begrijpen. Niet omdat jullie niet van elkaar houden, maar omdat jullie allebei iets anders nodig hebben.
Waarom zoveel vrouwen zichzelf langzaam kwijtraken
Wat mij misschien nog wel het meeste raakt in mijn werk, is dat zoveel vrouwen onderweg zichzelf kwijtraken zonder dat ze het in de gaten hebben.
Ze worden wakker en denken als eerste aan;
- de kinderen
- het huishouden
- hun werk
- hun partner
- de planning
- iedereen
Behalve aan zichzelf.
Ze proberen de sfeer goed te houden, slikken hun teleurstelling in omdat ze geen ruzie willen. Ze passen zich aan, stellen hun eigen behoeften uit en hopen dat hun partner vanzelf gaat zien hoeveel ze doen.
Maar dat gebeurt meestal niet. Niet omdat hij ondankbaar is, maar omdat hij simpelweg niet ziet wat er zich van binnen afspeelt.
En iedere keer dat je jezelf wegcijfert om de relatie overeind te houden, raak je een klein stukje verder verwijderd van wie je eigenlijk bent. Op een gegeven moment herken je jezelf niet meer. Je bent sneller geïrriteerd, hebt minder energie, slaapt slechter en geniet nauwelijks nog van de dingen waar je vroeger blij van werd.
Veel vrouwen denken dan dat er iets mis is met henzelf, dat ze gevoeliger zijn geworden of zich aanstellen. Maar vaak is er iets heel anders aan de hand. Ze zijn emotioneel uitgeput.
“Laat maar…”
Misschien zijn dat wel de twee gevaarlijkste woorden die in een relatie uitgesproken kunnen worden.
Niet omdat iemand op dat moment besluit om weg te gaan, maar omdat iemand langzaam stopt met proberen. Je begint je gevoelens voor je te houden, vertelt niet meer hoe verdrietig je bent en verwacht toch geen verandering meer, omdat je simpelweg niet meer weet hoe je je relatieproblemen nog kunt oplossen.
Aan de buitenkant lijkt het alsof er meer rust ontstaat, de ruzies nemen af. Het wordt stiller in huis.
Veel partners denken dan zelfs dat het beter gaat, maar in werkelijkheid groeit de afstand juist, want berusting is geen verbinding. Berusting is het moment waarop iemand zichzelf probeert te beschermen tegen nog meer teleurstelling.
En hoe langer dat duurt, hoe moeilijker het wordt om de relatieproblemen op te lossen.
Gelukkig hoeft het niet zo te blijven
Misschien herken je jezelf in één van de verhalen die ik hierboven heb beschreven. En voel jij je ook al langere tijd niet meer gezien of gehoord. Heb je al zo vaak geprobeerd uit te leggen wat er in je omgaat dat je inmiddels denkt: laat maar…
Ik wil je graag iets meegeven.
Dat gevoel betekent niet automatisch dat jouw relatie verloren is.
Sterker nog, veel stellen die uiteindelijk bij mij in de praktijk komen, zeggen tijdens het eerste gesprek precies hetzelfde. Ze zijn bang dat het te laat is, twijfelen of hun partner nog wel wil en vragen zich af of relatieproblemen oplossen überhaupt nog mogelijk is.
En toch zie ik keer op keer dat er weer beweging ontstaat, zodra partners elkaar eindelijk écht leren begrijpen.
- Niet doordat ze ineens nooit meer ruzie maken.
- Niet doordat één van beiden volledig verandert.
- Maar doordat ze eindelijk begrijpen wat er onder elkaars gedrag schuilgaat.
- Want achter boosheid zit vaak verdriet.
- Achter afstand zit vaak onmacht.
- Achter stilte zit vaak angst.
- En achter kritiek zit heel vaak een diep verlangen om weer verbinding te voelen.
Dat is precies waar ik met stellen aan werk.
Niet aan trucjes om beter te communiceren, maar aan het herstellen van begrip, veiligheid en verbinding. Want als die basis weer terugkomt, verandert de manier waarop jullie met elkaar omgaan bijna vanzelf.
Je hoeft niet te weten hoe
Ik zeg het wel eens tijdens een kennismakingsgesprek en misschien is dit wel de mooiste vergelijking die ik kan maken.
Als mijn computer vastloopt, ga ik niet urenlang zelf uitzoeken welke kabel verkeerd zit of waarom een programma niet meer werkt. Daar heb ik simpelweg de kennis niet voor. Ik besteed het uit aan iemand die daar iedere dag mee werkt.
Met een relatie is dat precies hetzelfde.
We verwachten vaak dat we zelf wel moeten weten hoe we onze relatieproblemen kunnen oplossen, terwijl niemand ons ooit heeft geleerd hoe relaties écht werken. We leren autorijden, we volgen opleidingen voor ons werk en we verdiepen ons in de opvoeding van onze kinderen, maar hoe je elkaar blijft begrijpen wanneer emoties, stress, oude patronen en teleurstellingen zich opstapelen, leert bijna niemand.
Dat betekent niet dat jullie gefaald hebben.
Het betekent alleen dat jullie nieuwe inzichten en vaardigheden nodig hebben en daar hoef je je niet voor te schamen.
Integendeel.
Ik vind het juist moedig wanneer stellen ervoor kiezen om hulp te vragen voordat één van beiden de hoop volledig heeft opgegeven.
Gun jezelf weer rust en verbinding
Misschien lees je dit blog terwijl je op de bank zit en je partner naast je zit. En liggen jullie al weken of zelfs maanden langs elkaar heen te leven. Of voel jij je net als de vrouwen uit dit verhaal steeds minder belangrijk en steeds meer alleen.
Weet dan dat je niet de enige bent.
En misschien nog wel belangrijker: het hoeft niet zo te blijven. De verbinding weer terugvinden in je relatie is iets wat gemakkelijker op te lossen is dan je nu al jaren denkt.
Relatieproblemen oplossen begint niet met nóg harder je best doen of nóg beter uitleggen wat je voelt. Het begint met begrijpen waarom jullie elkaar onderweg zijn kwijtgeraakt en hoe jullie elkaar stap voor stap weer kunnen terugvinden.
Dat is precies waar ik jullie bij help.
Niet door partij te kiezen, niet door te zoeken naar wie er schuldig is. Maar door jullie allebei te leren kijken naar wat er onder het gedrag zit, zodat er weer ruimte ontstaat voor begrip, vertrouwen en echte verbinding, want uiteindelijk verlangt bijna iedereen naar hetzelfde.
- Je niet gezien voelen.
- Je niet gehoord voelen.
- Geliefd worden.
- En weer het gevoel hebben dat je samen een team bent.
Gun jezelf niet alleen een betere relatie, maar ook een fijner leven
Wanneer de spanning in je relatie afneemt, gebeurt er vaak veel meer dan alleen dat jullie minder ruzie hebben. Je merkt dat je weer energie krijgt, dat je meer kunt genieten van je kinderen, dat er weer ruimte ontstaat om samen te lachen en dat je niet langer voortdurend op je tenen hoeft te lopen.
Dat is waarom ik dit werk met zoveel liefde doe, omdat ik weet hoeveel rust het geeft wanneer je niet langer iedere dag hoeft te twijfelen of je relatie het wel gaat redden.
En geloof me: je hoeft dat niet alleen uit te zoeken.
Plan een gratis relatiegesprek
Herken jij jezelf in dit verhaal en wil je ontdekken hoe jullie de relatieproblemen kunnen oplossen, zodat er weer rust, vertrouwen en verbinding ontstaat?
Plan dan vrijblijvend een gratis relatiecheck. Samen kijken we waar jullie zijn vastgelopen, waarom gesprekken steeds opnieuw misgaan en welke eerste stap nodig is om weer dichter bij elkaar te komen.
Je hoeft niet eerst te weten hoe.
Daar help ik jullie graag bij.
Veelgestelde vragen (FAQ)
Hoe weet ik of onze relatie nog te redden is?
Als jullie allebei bereid zijn om eerlijk naar jezelf én naar elkaar te kijken, is er vaak veel meer mogelijk dan je nu denkt. Zelfs wanneer jullie al lange tijd vastlopen.
Mijn partner ziet het probleem niet. Heeft relatietherapie dan zin?
Dat komt vaker voor dan je denkt. Partners beleven dezelfde relatie vaak heel verschillend. Juist daarom helpt professionele begeleiding om elkaars binnenwereld beter te begrijpen.
Waarom voel ik me zo alleen terwijl we nog samen zijn? Hoe kunnen we de verbinding terugvinden.
Emotionele eenzaamheid ontstaat wanneer je je niet gehoord, gezien of begrepen voelt. Dat gevoel kan heel diep gaan, ook als jullie dagelijks samen zijn.
Wanneer moet je hulp zoeken voor relatieproblemen?
Wacht niet tot één van jullie heeft opgegeven. Hoe eerder jullie patronen doorbreken, hoe groter de kans dat verbinding weer terugkomt.
Meer blogs lezen over dit onderwerp:
- Waarom jullie elkaar niet begrijpen (terwijl jullie allebei hetzelfde willen)
- Relatieproblemen verdwijnen niet vanzelf
- Jezelf verliezen in een relatie: hoe vind je jezelf weer terug?
- Time-out in je relatie: afstand of juist verbinding?
Liefs Saskia
Download vandaag nog mijn gratis e-book ” Dé 5 relatietips voor meer ontspanning, plezier en verbinding in je relatie” en zet de eerste stap naar een fijnere relatie!
In mijn gratis e-book ontdek je:
👉 Leer elkaar beter begrijpen.
👉 Leer hoe de sfeer in huis weer voor ontspanning zorgt.
👉 Communicatie verbeteren, waar begin je?
👉 Dé 5 stappen naar ontspanning, plezier en verbinding in je relatie.
👉 Samen verder? Weer genieten van de toekomst.
👉 Creëer weer verbinding als partners.
